لیوتیرونین سدیم CAS:55-06-1

تری یدوتیرونین, همچنین به عنوان T3 شناخته می شود, یک هورمون تیروئید است. تقریباً همه فرآیندهای فیزیولوژیکی بدن را تحت تأثیر قرار می دهد, از جمله رشد و توسعه, متابولیسم, دمای بدن, و ضربان قلب.

تولید T3 و پروهورمون تیروکسین آن (T4) توسط هورمون محرک تیروئید فعال می شود (TSH), که از غده هیپوفیز آزاد می شود. این مسیر از طریق یک فرآیند بازخورد حلقه بسته تنظیم می شود: افزایش غلظت T3, و T4 در پلاسمای خون از تولید TSH در غده هیپوفیز جلوگیری می کند. با کاهش غلظت این هورمون ها, غده هیپوفیز تولید TSH را افزایش می دهد, و توسط این فرآیندها, یک سیستم کنترل بازخورد برای تنظیم میزان هورمون های تیروئیدی که در جریان خون هستند راه اندازی شده است.

به عنوان هورمون واقعی, اثرات T3 بر بافت های هدف تقریباً چهار برابر قوی تر از T4 است. هورمون تیروئیدی که تولید می شود., فقط درمورد 20% T3 است, در حالیکه 80% به صورت T4 تولید می شود. تقریبا 85% T3 در گردش بعداً با حذف اتم ید از اتم کربن شماره پنج حلقه بیرونی T4 در تیروئید تشکیل می شود.. در هر صورت, غلظت T3 در پلاسمای خون انسان حدود یک چهلم T4 است. این در واقع به دلیل نیمه عمر کوتاه T3 مشاهده می شود, که فقط است 2.5 روز. این با نیمه عمر T4 مقایسه می شود, که در مورد 6.5 روزها.

لیوتیرونین قوی ترین شکل هورمون تیروئید است. از نظر شیمیایی, تقریباً مشابه تری یدوتیرونین است (T3). همینطور, روی بدن برای افزایش متابولیسم پایه عمل می کند, بر سنتز پروتئین تأثیر می گذارد و حساسیت بدن به کاتکول آمین ها را افزایش می دهد (مانند آدرنالین) با سهل انگاری. هورمون های تیروئید برای رشد و تمایز مناسب تمام سلول های بدن انسان ضروری هستند. این هورمون ها پروتئین را نیز تنظیم می کنند, چربی, و متابولیسم کربوهیدرات, بر نحوه استفاده سلول های انسان از ترکیبات انرژی زا تأثیر می گذارد.

در مقایسه با لووتیروکسین (T4), لیوتیرونین شروع اثر سریعتر و همچنین نیمه عمر بیولوژیکی کوتاه تری دارد, که ممکن است به دلیل اتصال کمتر پروتئین پلاسما به گلوبولین و ترانس تیریتین متصل شونده به تیروکسین باشد..

پزشکان می توانند به جای لووتیروکسین یا علاوه بر آن از آن استفاده کنند (T4) برای بیمارانی که تحت ترک تیروئید هستند. زمانی که بیمار سرطان تیروئید یا گریوز دارد’ مرض, درمان فرسایشی با ید رادیواکتیو می تواند برای برداشتن هر گونه اثری از بافت تیروئید استفاده شود. برای اینکه درمان 131I موثر باشد, ردیابی بافت تیروئید باید مشتاق ید باشد. بهترین روش گرسنگی دادن به بافت ید است اما این می تواند منجر به علائم کم کاری تیروئید برای بیمار شود. ترک لووتیروکسین می تواند انجام شود، اما شش هفته طول می کشد تا بافت تیروئید باقیمانده به طور کامل گرسنه بماند.. شش هفته به دلیل نیمه عمر طولانی لووتیروکسین مورد نیاز است. شش هفته می تواند برای بیمار ناخوشایند باشد و درمان را به تاخیر بیندازد. به جای آن می توان لیوتیرونین را مصرف کرد و به مدت دو هفته از آن خارج کرد تا بافت تیروئید گرسنه بماند. این بسیار ایمن تر و راحت تر از لووتیروکسین است.