Adrenosterone est hormone steroidalis cum effectus androgenicus debilis primum remotus in 1936 de cortex adrenal. Adrenosterone vestigium fit apud homines, tum maxime mammalia, et in piscibus majoribus, ubi est praecursor ad primam androgenium, 11-ketotestosterone. Adrenosterone monstravit converti in 11-ketotestosterone in homines, which contributes to adrenosterone’s androgenic effects.
Adrenosterone’s main action is it lowers cortisol levels. Cortisol is the main catabolic (muscle-eating) hormone and it also promotes fat gain. Cortisol and testosterone also work in an inverse relationship, Ita princeps cortisol levels inferioribus testosterone. Adrenosterone acts ut a competitive inhibitor, PERCENDO Cortisone ex attachiando ad 11b-hydroxysteroid dehydrogenase type ego reductase. Per competing ad receptor, Hoc custodit Cortisone ex attaching et convertens ad cortisol per enzyme. Adrenosterone naturaliter in corpore invenitur et a glandulis adrenalibus liberatur. Corpus eo utitur ut via ad gradus cortisoli ordinandos adiuvet.